W trądziku pospolitym stosuje się przede wszystkim leki miejscowe do leczenia. Leki miejscowe to leczenie pierwsze rzutu, co pozwala na uzyskanie najmniej inwazyjnie efektów leczenia. Nie zawsze jest to w 100% skuteczne, ale leki miejscowe zwykle są częścią leczenia. Wyjątek stanowi leczenie izotretynoiną doustną, kiedy podczas leczenia nie można stosować żadnych zewnętrznych leków na trądzik. Ważne, by w czasie leczenia izotretynoiną doustną, była zapewniona dla pacjenta pielęgnacja odżywcza i nawilżająca skóry, ponieważ to właśnie ona stanowi uzupełnienie tej kuracji.

Leki miejscowe stosowane w trądziku dzielą się na:

a) antybiotyki miejscowe, do stosowania zewnętrznego, jednoskładnikowe – w takich antybiotykach składowy jest tylko jeden antybiotyk. Popularna i skuteczna jest klindamycyna, erytromycyna, mupirocyna, kwas fusydowy.

b) antybiotyki miejscowe, do stosowania zewnętrznego, dwuskładnikowe – w takich antybiotykach składowy jest antybiotyk (klindamycyna, erytromycyna,  + dodatkowy składnikk (retinoid, nadtlenek benzoilu, cynk).

c) retinoidy miejscowe, do stosowania zewnętrznego, jednoskładnikowe lub dwuskładnikowe – takie jak adapalen, tretynoina, trifaroten + dodatek nadletnku benzoilu.

d) kwas azelainowy – 15% żel i 20% krem na skórę.

e) nadtlenek benzoilu – 5 i 10% żel do stosowania na skórę.

Leczenie miejscowe jest bardzo ważne i powinno trwać tak długo, jak długo występują zmiany trądzikowe na skórze. Leki miejscowe do stosowania na trądzik mają bardzo szerokie spektrum działania, ponieważ likwidują obecne zmiany, zabezpieczają skórę, by nie pojawiały się nowe zmiany, złuszczają skórę, zmniejszają pory skóry, opróżniają zawartość porów skóry, redukują sebum, poprawiają proces keratynizacji i wiele innych.

Bardzo ważna jest również kuracja podtrzymująca, czyli jak już pozbędziemy się trądziku i skóra ładnie wygląda, to kuracja podtrzymująca powinna jeszcze trwać. Wtedy mamy 100% pewności, że trądzik nie wróci.

Share.

Comments are closed.